سکو با مهار کششی

سکو با مهار کششی چیست؟

صرف نظر از کلیه عواملی که در تعیین قیمت تمام شده اجرای پروژه­های فراساحلی حائز اهمیت می­باشند، می­توان گفت که "عمق آب" یکی از مهمترین عوامل تعیین کننده قیمت تمام شده در چنین پروژه­هایی می­باشد. در واقع باید گفت هر چه میدان اکتشافی به خشکی نزدیک­تر باشد و عمق آب کمتری داشته باشد هزینه­های توسعه و بهره­برداری کمتری خواهد داشت و بالعکس هر چه فاصله میدان از خشکی طولانی­تر و عمق آب بیشتر باشد، هزینه توسعه و بهره­برداری آن نیز بیشتر خواهد بود. به همین منظور شرکت­های فعال در پروژه­های فراساحلی، در راستای تلاش برای توسعه نسل جدیدی از سازه­های فراساحلی که امکان فعالیت آنها را در آب­های عمیق فراهم نماید، همواره بعد از پیدا کردن راه­حل فنی، به دنبال تکنیک­هایی نیز برای کاهش هزینه­های تمام شده می­باشند. در همین راستا در دهه 1980 میلادی، یک سکوی جدید با ویژگی­های مهندسی کاملا منحصر به فردی از نوع  Tension Leg Platform  طراحی و ساخته شد که علی رغم فعالیت در آب­های عمیق، هزینه توسعه و بهره­برداری از میادین آب عمیق را بشدت کاهش می­داد.

 

 

 

سکوی پایه کششی چیست؟

سکوهای (Tension Leg Platform) TLP یا سکو با پایه و مهار کششی، دکل­های شناوری هستند که برای کنترل حرکت عمودی سازه به کف دریا مهار شده­اند. این تاسیسات در آب­هایی به عمق 6000 پا (1829 متر) مورد استفاده قرار می­گیرند و دارای چهار ستون استوانه­ای هستند که توسط پانتون­های مثلثی به هم متصل شده و در پایین هر ستون، یک پانتون به سمت بیرون امتداد پیدا کرده است تا کابل­های فولادی متصل شده به پی­های شمعی در کف دریا را تقویت نمایند. این کابل­ها از حرکت قائم سکو (Heave) و حرکت چرخشی (Roll & Pitch) توسط امواج خروشان دریا جلوگیری می­کنند. با این حال این سازه نسبت به حرکت افقی و عرضی (Surge & sway) آزاد است.

 

مزایای استفاده از TLP چیست ؟

اگرچه این سازه­ها از لحاظ وزن روی سازه دارای محدودیت­هایی هستند ولی مزیت اصلی سکوهای TLP نسبت به سکوهای ثابت، علاوه بر عمق زیاد حفاری آن، پایین بودن هزینه­های تولید، استخراج و نگهداری آن است که تقریبا مشابه با سکوهای ثابت می­باشد. صرف نظر از اینکه نصب این سکو به زمان زیادی نیاز ندارد، از دیگر محاسن این نوع سکو جابجایی آسان آن در زمان تغییر محل سکو بواسطه اتمام ذخایر میدان باشد. این در حالی است که استفاده از این سکوها در میادینی که دارای یک وضعیت جوی بسیار ناپایدار و تلاطم شدید امواج می­باشند -نظیر منطقة مستعد توفان در خلیج مکزیک- یک گزینه بسیار ایده آل برای شرکت­ها محسوب می­گردد.

 

انواع سکوهای پایه کششی

سکوهای TLP به عنوان سومین نوع رایج از تاسیسات شناور تولید در جهان، برای دامنة گسترده­ای از اعماق آب ایده آل هستند. در حال حاضر، سه نوع مختلف از TLPها در طبقه­ بندی، TLPهای تمام اندازه (TLP size Full)، TLPهای کوچک (TLP Mini) و TLPهای سرچاهی در اقصی نقاط مختلف دنیا در حال فعالیت می­باشند. در خصوص طرح مهندسی این سکوها نیز که برای اولین بار در سال 1984 میلادی و توسط آقای Guy .G Raymond ارائه گردید و برای اولین بار نیز توسط شرکت بکتل در دریای شمال استفاده گردید، باید گفت که طرح اصلی یک سکوی TLP شامل چهار ستون پر از هوا است که یک مربع را شکل می­دهند.

این ستون­ها همانند طرح سکوهای Semi - Submersible (نیمه شناور) توسط پانتون­ها به هم متصل و تقویت شده­اند. با این حال، از زمان شروع به فعالیت این سکوها در اواسط دهة 1980، طراحی­های TLP نیز مطابق با نیازمندی­های زمان توسعه تغییر پیدا کرده است. هم اکنون این طراحی­ها شامل E-TLP (که شامل یک حلقه پانتون است که چهار ستون پر از هوا را به یکدیگر متصل می­نماید)، Moses TLP (که بدنة چهار ستون را در مرکز جمع می­کند)، و SeaStar TLP (که شامل تنها یک ستون مرکزی به عنوان بدنه است) می­باشند.

بزرگترین چالشی که طراحان  TLPبا آن درگیر هستند کنترل حرکات Heave و Pitch و نگه داشتن پریود این نوسانات پایین­تر از انرژی موج است. پریود Heave بوسیله افزایش ضخامت دیواره مهارهای سکو کنترل می­شود و پریود Pitch نیز توسط قرار دادن مهارها در فاصله بیشتری نسبت به هم، کاهش می­یابد ولی تحمل عرشه حفاری استخراج با پایه­های دور از هم مستلزم استحکام بالای مهارهاست که این امر از لحاظ قیمتی گران تمام می­شود.

جالب است بدانید که سکوی عرشة TLP مشابه سکوهای تولیدیِ معمول است و از یک عرشه (که تجهیزات حفاری و تولید را در خود جای می­دهد) و همچنین واحد نیرو و اقامتگاه­ها تشکیل شده است. همانطور که گفته شد اساس این نوع سکو، مهار کردن سازه شناور آن در یک محل ثابت به کمک کابل­های متعدد متصل شده به کف دریا است.